Desvelando as mentiras de Feijoo

A continuación, publicamos integramente o comunicado que, en exercicio do seu dereito de rectificación, nos ten feito chegar no día de hoxe o director xeral de Alegría Activity, S.L., Juan Jesús Alegría:

NOTA ACLARATORIA

Aprovecho la oportunidad que se me brinda para ejercitar desde aquí el derecho que en materia de rectificación contempla su manual de buenas prácticas y lo hago para hacer constar que la noticia publicada el pasado día 16 de enero de 2010 en su blog - en lo que a la empresa Alegría Activity, se refiere- es radical y absolutamente falsa.

Así:

• Alegría Activity no ha participado de ninguna manera –ni directa, ni indirectamente- y no ha tenido nada que ver con la campaña de imagen que acompañó el lanzamiento de Galicia Bilingüe, como allí se recoge.
• Alegría  Activity nunca ha trabajado con Galicia Bilingüe.
• Alegría Activity nunca ha recibido encargo alguno de la Fundación FAES.
• Alegría Activity no ha cobrado nunca cantidad alguna de esta Fundación.

Salvo que pretendan exigirme una prueba imposible –de algo que no ha ocurrido-, tendrán que creerme

Aprovecho para reiterar que en Alegría Activity son bienvenidas las personas de todas las etnias, religiones, idiomas y culturas, tal y  como puede ver todo aquél que venga a visitarnos a nuestras instalaciones de Vitoria-Gasteiz.

En Vitoria-Gasteiz, a 2 de febrero de 2010.

Ao longo da semana, neste blog, publicaremos unha análise crítica do Plan de Ordenación do Litoral e daremos acceso aos documentos que a Xunta mantén en secreto.

A austeridade, para os servizos sociais.

Os cartiños públicos, para os amiguetes. En concreto, 149.000 €. O límite para que o expediente non fose a autorización do Consello da Xunta.

A noticia do enésimo desembolso ad maiorem gloriam de Santiago Rey xa foi desvelada por Xornal de Galicia. Hoxe publícase no DOG, grazas, por certo, á lei de transparencia do bipartito.

O convenio coa Voz de Galicia tiña por obxecto a "difusión e explicación das liñas estratéxicas dos orzamentos da Xunta de Galicia para 2010". Ou sexa, propaganda pura e dura sobre os "obxectivos" logrados polo Goberno de Feijoo na xestión da crise: algo prohibido polo artigo 4 da Lei 29/2005, estatal de publicidade institucional, pero que constitúe sen dúvida a especialidade de Feijóo.

A data de sinatura, o 18 de decembro; cando xa non había, seica, diñeiro para gastar.

Por que se fai un convenio só coa Voz? Non hai máis medios de comunicación para publicitar os logros do orzamento1o de Feijoo9? Evidentemente, Feijóo paga os favores debidos en cómodos prazos, que iremos contabilizando para vós.

Un escándalo político, que  afecta moi negativamente a unha Conselleira con fama de boa e seria profisional, que acaba de pasar polo aro do caciquismo máis lamentábel.

Xosé Diéguez Reboredo. Desde onte, ex bispo da Diócese de Tui-Vigo.

O luns, este blog publicou en exclusiva as investigacións do Xulgado de Instrución nº 3 de Santiago nun caso de presunta corrupción que afecta a funcionarios da Consellería de Cultura e a membros do clero católico. Nos días sucesivos, Xornal de Galicia foi desentrañando a historia, nun bo labor de investigación cuxo único lunar é atribuírse unha exclusiva que non é deles -actitude que o martes desta semana chegou ao seu clímax, pois o mesmo medio publicou outra información extraída deste blog sobre o custo da modificación da sinaléctica das Galescolas, igualmente sen citar a fonte orixinal da noticia.

Hoxe, ese mesmo medio publica a información do relevo do bispo de Tui-Vigo como consecuencia da súa imputación (disfrazada de motivos de idade) no proceso que investiga a comisión de posibles delitos. É unha boa proba de que o labor cidadán de fiscalización pode dar os seus froitos, ben como un aviso a outras esferas de poder de que as súas actuacións están sometidas non só á lei, senón tamén ao escrutinio público. Desde este blog, seguiremos aportando o noso humilde gran de area nese sentido.

Tras o Consello da Xunta de 12 de novembro de 2009, Feijóo compareceu triunfalmente para anunciarnos que ía conseguir cinco novas rutas aéreas, tres internacionais (a Amsterdam, Zurich e Bruxelas) e dúas nacionais (a Valencia e Sevilla), a cambio de 4,5 millóns de euros que financiarían tres Consellerías: Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas; Economía e Industria e Cultura e Turismo. O asunto subira a Consello por vía de informe - máis unha vez - do xa tristemente famoso Conselleiro de Culturismo, Roberto Varela, no que se anunciaba a realización de "convenios de patrocinio publicitario" por ese importe.

Os "convenios de patrocinio publicitario" son unha técnica incompatible coa Lei: para patrocinar hai que facer un contrato típico, o contrato de patrocinio publicitario (Lei Xeral de Publicidade de 1988), e xustificar por que non se fai por procedemento aberto. Hai que currarse o expediente.  Expediente que non aparece por ningures: nin na plataforma de contratación da Xunta, nin nos perfís de contratante de Turgalicia ou Xacobeo. Tampouco foi elevado a Consello da Xunta, curiosamente, acordo ningún para autorizar, como é preceptivo, a celebración de convenios por importe superior a 150.000 €.

Agora, está claro que a técnica ía destinada a financiar a dedo, e con absoluta opacidade, a Vueling, compañia aérea presidida polo ex ministro de Industria do Partido Popular, Josep Piqué.

En noticia publicada pola propia Xunta o 23 de decembro, anunciábase que "Os convenios de patrocinio publicitario coas compañías aéreas anunciados o pasado 12 de novembro pola Xunta de Galicia concrétanse desde hoxe na posibilidade de contratar novas rutas a Zúrich, Ámsterdam e Bruxelas. A aeroliña Vueling vén de anunciar que a partir do 29 de marzo de 2010 comezarán a operar os vóos que unirán A Coruña con Ámsterdam, Santiago de Compostela con Zúrich e Vigo con Bruxelas".

Por suposto, a noticia non fixo senón prender lume entre o resto de compañías aéreas, como relata hoxe Xornal de Galicia, que con toda razón consideran eses patrocinios unha axuda de Estado encuberta, incompatíbel coa normativa legal e comunitaria.

Son os negocietes de Feijóo: darlle campañas publicitarias a empresas de fóra de Galicia, desmontar o concurso eólico para darllo ás grandes empresas enerxéticas do Estado, darlle a organización do Espacio Atlántico a unha empresiña de Madrid, etc. etc. En vez de traballar para o noso país, o PP de Galicia e a súa Xunta compórtanse, máis unha vez, como comité de negocios da burguesía reaccionaria española. Como acabará sendo co tema das Caixas. Ao tempo.

Segundo resposta parlamentar a José Manuel Lage Tuñas, hoxe glosada por El País, por Xornal de Galicia e por A Nosa Terra.

Segundo informa cotizalia aquí.

A cantidade xa é escandalosa. Pero tamén o é a absoluta falta de procedemento. Non se convocou, nin consta na plataforma de contratación da Xunta, o correspondente concurso.

Déuselle a dedo a KPMG, cando a lei obrigaría a facer un concurso. Claro que así a auditora non estaría tan comprometida a devolver o favor cunha auditoría ad hoc, que máis parece ser unha campaña publicitaria.

Agora, a subir o expediente para convalidación do Consello da Xunta.

Todo un exemplo do que a transparencia, a austeridade e o respecto da Lei significan para Feijóo e o PP.

Desta vez, a imprensa profesional recolleu o envite e fixo brillantemente o seu labor: o mérito cábelle neste caso ao medio Xornal de Galicia, ao cal hai que parabenizar polo traballo de investigación realizado a partir da información que proporcionamos onte neste blog. Polo que parece, son 12 os imputados no escándalo de corrupción relacionada coa Consellería de Cultura, entre eles as persoas citadas nun comentario ao noso anterior post. Os detalles aparecen primeiramente na edición impresa, pero xa se ofrece un adianto na versión dixital.

Chegan á nosa redacción noticias tan sorprendentes como, en certo modo, agardadas polos profesionais e as empresas que se moven no ámbito da restauración do patrimonio cultural.

Como consecuencia dunha investigación xudicial (con pinchazos telefónicos incluídos) foron abertas dilixencias penais contra un restaurador da Dirección Xeral de Patrimonio Cultura e contra un arquitecto da S.A. Xacobeo, longamente suspeitos de práticas "irregulares" varias. Parece que houbo detencións, e segundo as nosas fontes de información está sendo investigado a fondo o bispado de Tui.

Todo, pola presunta comisión de delitos  na realización de obras de restauración do patrimonio moble e inmoble.

O asunto estivo en segredo sumarial até o venres. Agora, o segredo foi levantado. Mais até aquí podemos ler, porque o asunto ten moooita tela que cortar.

Seguiremos informando.

A emoción dunha xornada histórica

O 21 de xaneiro será unha efemérides que reteremos durante moito tempo na nosa memoria. Por moitos motivos.

Era difícil non emocionarse vendo pasar as máis de 50.000 persoas pacificamente xuntada en Compostela para defender a nosa lingua fronte aos ataques inmisericordes do Partido Popular, de Feijóo e o seu goberno inicuo. Xentes vindas de toda a parte: tanto do punto de vista da xeografía física, como da xeografía política e sindical, alí había moito máis que bloqueiros independentistas (como dixo o ABC), ainda que polas bandeiras pudera pensarse o contrario.

Mais non só era unha cuestión cualitativa: arrepiaba comprobar a cantidade de rapazada que, desafiando ese tópico da xuventude macerada no nihilismo consumista, comparecía e dicía que tamén quer galego, celebrando quizá moitos deles ese rito iniciático da vida política democrática que é a asistencia á súa primeira manifestación. Unha nova xeración que asegura a pervivencia da nosa lingua, e do noso País.

Como continuará Feijóo a partida de xadrez?

Para a defensa do galego foi unha xornada trascendental. Sen dúvida. Unha mobilización social tan importante non se pode descontar tan doadamente. Feijóo ten que mover ficha, e a presión feita condicionará ese movemento.

Ora ben, debemos ser cautos. Nen unha nen tres manifestacións (lémbrense a do 17 de maio e a de 18 de outubro), por numerosa que estas fosen, van facer recuar limpamente a Feijóo neste tema.

En primeiro lugar, cumpre sermos realistas sobre o alcance que pode ter a dia de hoxe unha manifestación como mecanismo de acción política. Tras as mobilizacións de Nunca Máis e contra a guerra en 2002 e 2003, o PP estivo a piques de revalidar a maioría absoluta en 2004; se non o fixo, foi pola temeridade de querer imputarlle á conta do "terrorismo vasco", ergo ao nacionalismo, o atentado de Atocha. As manifestacións non se traducen automaticamente nun desgaste electoral, nen suprimen a lexitimidade democrática outorgada polos votos. Por iso os estrategas de Feijóo lle meten no argumentario-botiquín-de-primeiros-auxilios o tema da "maioría silenciosa".

En segundo lugar, Feijóo non vai aceptar o custo politico de recuar no tema do galego, pois sería  para el amostrar unha debilidade temeraria a comezos de mandato, que lle daría á oposición a folla de ruta para marcar a axenda o resto da lexislatura. Vai manter o pulso, e fará da necesidade virtude, como político taimado que é.

En terceiro lugar, a crispación impulsada polo Partido Popular no tema do galego non é nengún accidente, nen un erro de cálculo: é un mecanismo explícito de posicionamento político non só para Galiza, mais sobretodo para España, que se vai manter, adrede, o resto da lexislatura. Co tema do galego, Feijóo está a desenvolver o papel encomendado na estratexia da FAES e do PP para gañar as vindeiras eleccións xerais de 2012, as de Mariano. Xa con motivo das eleccións xerais de 2008, o sentido desta crispación foi formulado claramente por Gabriel Elorriaga, responsábel da campaña do Partido Popular, nunhas declaracións ao Financial Times de 29 de febreiro de 2008: “Toda nuestra estrategia se centra en los votantes socialistas indecisos (...). Si podemos sembrar suficientes dudas sobre la economía, sobre la inmigración y el tema del nacionalismo, entonces tal vez se queden en casa” (tomado de José María Maravall, La confrontación política, Madrid, Taurus, 2008, p. 115). Ese foi o obxectivo o 1 de marzo de 2009, e volverá a ser en 2012; e será, dito sexa de paso, o obxectivo das municipais de 2011,  especialmente en prazas como Vigo e Coruña. Daí os virulentos ataques ao PSdG por terse sumado á mobilización "nacionalista" do 21 de xaneiro: trátase de atraer ou desmobilizar voto indeciso, axitando o espantallo do "nacionalismo", que vende moito voto nas Españas. E o papel crispador que en Euskadi asumiu o "terrorismo", en Galiza foille atribuído ao galego, no que se  vai ensaiar o modelo lingüístico "español" que Mariano deberá venderlle a toda España de cara ao 2012.

Esa é a folla de ruta política marcada por Génova para Feijóo, e pola FAES para Galicia Bilingüe. Do que se trata é de rendabilizar electoralmente todo isto nas vindeiras eleccións municipais e xerais de 2012 e, de paso, catapultar a Alberto Núñez Feijóo como sucesor de Mariano á fronte do Partido Popular de ESSSSPAÑA.

O de menos, por suposto, é a pervivencia do galego en Galiza.

As últimas declaracións do Conselleiro de Cultura e Turismo darán moito que falar, por constituir unha sarta de despropósitos, impropios dun político de alto nivel,  responsábel das políticas culturais dun país con cultura de seu.

Pero ainda máis sorprendente é a noticia que aparece na propia web da Consellaría: "Varela confirma que o gasto do Xacobeo en Santiago superará os 11,8 millóns de euros tras unha reunión co popular Conde Roa".

Quen asesora a este pobre home? Que panda de incompetentes o rodean?? Isto xa non pode ser unha torpeza máis dun conselleiro incompetente: isto é unha verdadeira provocación. Unha provocación descarada e unha falta de respecto institucional. Que o Conselleiro ningunee a Santiago e ao seu máximo responsábel, o Alcalde Sánchez Bugallo, e a continuación palanganee con Conde Roa en Fitur un suposto aumento dos cartos que gastará o Xacobeo en Santiago, só merece unha resposta: a demisión deste Conselleiro. Non nos extrañan, por certo, os rumores que corren na capital do Reino de que Roberto Varela presentoulle a súa demisión a Feijóo en Fitur. O home non da para mais, e xa até Conde Roa lle marca a axenda.

Roberto Varela: a foto que che tiraron con Conde Roa é premonitoria. Está en imperativo: inicia dunha vez o teu camiño a Nova Iorque.

En resposta á pregunta parlamentar presentada por Carme Adán e Beito Lobeira, a Consellaría de Traballo e Benestar ven de precisar o custo da sustitución da imaxe corporativa das "Galescolas" pola nova imaxe das "Galiñas Azuis":

- Creatividade: 15.776 €.

- Sinaléctica: 16.615 € pola impresión dixital dos vinilos, e 9.870 € pola colocación da rotulación nas 75 ex-Galescolas.

A suma total destes conceptos é de 42.261 €: eis o que costa o capricho de cambiar unha imaxe corporativa por puro revanchismo, para que conste en acta cando se fale da austeridade de Feijóo.

A maiores, hai que sinalar o evidente fraccionamento do gasto (debería terse licitado un expediente negociado, polo menos), e a conservación dos famosos "mandilóns identitarios", que tanto rendabilizou o PP cando estaba na oposición, e que Santiago Rey quere ver cambiados.

Podedes accesar aquí ao documento íntegro da análise que sobre o as Bases do Decreto de plurilingüismo ven de presentar a Real Academia Galega.

Parabenicemos á Real Academia Galega por ter sido non só concluínte, mais tamén contundente: a análise non deixa títere con cabeza.

Convidámosvos a lela!

A redacción deste blog tivo acceso a documentos que comproban o que todo o mundo sospeitaba: que a FAES financia o grupúsculo Galicia Bilingüe.

Galicia Bilingüe é unha asociación con escasos membros e cuns dirixentes sen a menor cualificación política, profesional ou intelectual. A pesar diso, conseguiu implantar nos medios -e, consecuentemente, na opinión pública- o seu discurso e a súa marca, grazas a unha estratexia moi ben planexada por profesionais competentes. Como é posible esta falta de proporcionalidade entre o que Galicia Bilingüe é de feito e o eco alcanzado? Pois por dous motivos moi simples:

1. O nacemento de Galicia Bilingüe foi deseñado no círculo madrileño da FAES como ferramenta para redefinir os termos do debate lingüístico en Galicia. O discurso foi realizado por profesionais do marketing político cunha dilatada experiencia (concretamente, na política basca).
2. A campaña de imaxe que acompañou o lanzamento de Galicia Bilingüe foi realizada pola empresa alavesa Alegría Activity por encargo da FAES e financiada cos fondos da fundación presidida por José María Aznar (ou sexa, cos nosos impostos, xa que a FAES é a fundación que máis diñeiro recibe do Estado español). Non estamos en posesión dos datos para afirmar rotundamente que ese financiamento se mantivo no tempo, mais é probable que así sexa.

Por certo, esta información é unha das moitas que obraban en poder de Emilio Pérez Touriño e que o ex-Presidente se negou a utilizar, seguindo a liña de política de guante branco frente a un PP que practicaba o xogo sucio na oposición e sigue a facelo no goberno. Un dos escrúpulos de Emilio viña motivado polo feito de que a empresa basca que realizou a campaña é próxima ao PSOE: a FAES utilizou a coñecida estratexia de facer os encargos delicados a empresas do inimigo, para neutralizar as críticas que lle poderían caer, e a benintencionada torpeza do noso ex-Presidente fixo o resto.

Finalmente, e como anunciábamos na semana pasada, o Consello da Xunta tivo lugar de novo na Sala Nostromo de San Caetano.

Tras case un ano de Consellos vintage no Pazo de Raxoi, deslocados y a lo loco, Feijóo avanza con paso firme no seu proceso de hominización post-electoral. De Homo Eructus pasou a Homo Sapiens Plurilinguus, convencido xa das virtudes do sedentarismo, e máis convencido ainda de que o electorado esqueceu as críticas ao despilfarro da Sala Nostromo da que agora se convertiu en asiduo usuario. Afortunadamente, a raza humana galega ten menos memoria política que un rodaballo de piscifactoría.

O Consello da Hominización coincide, no entanto, coa consciencia de que o Homo Sapiens Plurilinguus debe moverse continuamente polo seu territorio de caza, e que para iso precisa de Mamuths con ABS e tracción ás catro patas.  Preveuse así  que se van adquirir nove novos vehículos para altos cargos, ainda que, por suposto, quen o decidiron foron os técnicos da tribo.

E por se hai dúvida de como se vai maquillar o gasto en vehículos, o propio Feijóo deunos as pistas: facendo renting e leasing para sacar a adquisición e mantemento de vehículos do capítulo II (gasto corrente) e pasalo ao VI (investimentos), onde a cousa sempre queda máis disimulada e tamén máis lucida e plurilingüe.

Todo encaixa, pois as operacións verdadeiramente modernas do Homo Sapiens Plurilinguus fanse en injlés: non vos é o mesmo mercar un coche que realizar un renting, da mesma maneira que non é o mesmo roubar que investir nun hedge fund.

Feijoo9, unha odisea no Pazo.

O Consello de hoxe ía demasiado frouxo.  Toda a Xunta estaba de Semana Fantástica do Moscoso. Preocupado, Feijóo deulle ordes explícitas ao seu edecán Alfonso:

- "Alfonso, necesitamos vender algo espectacular, estamos de rebajas".

Alfonso pegou un berrido aos seus xefes de servizo (os conselleiros), e alí apareceu un aguerrido voluntario:

- "¡Presidente, yo tengo un plan!".

- "¿Que plan?", replicou Alberto.

- "El de Ordenación del Litoral".

- "¡Pero si ese plan está en tramitación desde hace un año, cenutrio, y anunciamos que lo íbamos a aprobar en 2009!"

- "Presidente, qué mas da: es un Plan. ¿Qué mas da si no está acabado? Para algo tenemos la tele y la Voz de la Calle".

Compracido pola determinación política e precisión metafísica dos seus vasallos, Feijóo presentou no Consello de  hoxe como Plan de Ordenación do Litoral de Galicia o que non é máis que o estado de tramitación do Plan. E vendeu como un logro o que é un incumprimento flagrante dunha das súas principais promesas electorais.

Se acodides a esta páxina da MATI, veredes que o Documento de Inicio do POLG foi presentado xa polo bipartito o 2 de febreiro de 2009, e o Documento de Referencia é de 3 de abril de 2009. En plena campaña eleitoral, Feijóo alardeaba de lograr aprobar POLG antes de finalizar o 2009. O que hoxe nos contan é que a MATI rematou de redixir o documento previo á aprobación inicial; que pensan negocialo cos concellos afectados; e que pensan aprobar o POLG en decembro de 2010...Están os construtores afiando xa as brocas taladradoras...Non as sentides?

O Demo queira que este Goberno nos conte cada Consello da Xunta o estado de tramitación da súa propia incompetencia.

Cando pensábamos que a reunión do Consello da Xunta en San Caetano o día 30 fora debido á vontade de darlle esquinazo á concentración de Queremos Galego, hoxe, por segunda vez, e consecutiva, Feijóo volveu reunir o seu goberno na Sala Nostromo de San Caetano. Si, aquela sala futurista, emblema do despilfarro do "sultanato socialista" de Pérez Toriño.

Quizá agora se deba á dificultade dos C5 para poder baixar a avenida Xoán XXIII até o Obradoiro, dado que os C5 carecen de tracción ás catro rodas e o austero orzamento do Parque Móbil obriga a prescindir das cadeas. A ocasión amóstrase propicia para que Alberto suba a Montepío na táboa de snowboard que lle trouxeron os Reis Magos, dada a probada habilidade surfeira do noso Presidente.

Mentres tanto, segundo nos contan os funcionarios, en San Caetano morren do frío, e non precisamente pola conxelación do soldo: sonvos cousas do recorte orzamentario no capítulo II...

Onde será a vindeira reunión do Consello da Xunta? Volverá o Fillo Pródigo a reunirse unha terceira vez en San Caetano, causando así precedente administrativo? Convertirá Feijóo o seu  Goberno no primeiro itinerante da Xunta de Galicia?

A semana que ven sairemos de dúvidas.

Como xa vos explicámos nun post recente, continúa o Vietnam eólico, agora xa coa nova Lei de Feijóo en vigor (a Lei 8/2009, de 22 de decembro), e permanecemos moi atentos para seguirvos dando un seguimento exhaustivo deste asunto.

Hoxe publicouse no DOG a Resolución de 30 de decembro de 2009,  pola que a administración desiste de continuar tramitando os procedementos de autorización iniciados conforme á anterior normativa (o Decreto 242/2007).

Unha Resolución que, por moito que se ampare nunha Lei, incorre en evidente inconstitucionalidade. Razón pola cal os interesados beneficiarios deses procedementos de autorización teñen dous meses (até o 7 de marzo de 2010) para presentar novos recursos contencioso-administrativos contra esta Resolución, no que deberán facer valer os argumentos de inconstitucionalidade, pedir as correspondentes indemnizacións e reparación das situacións xurídicas individualizadas, ben como solicitar a suspensión cautelar das eventuais Ordes de convocatoria que pretenda sacar o Goberno de Feijóo (ordes que deberán saír antes do 28 de febreiro, segundo a propia Lei).  Desde aquí aconsellamos aos beneficiarios interpor o recurso contencioso na primeira semana de marzo, para que dea tempo a pedir a suspensión cautelar das novas ordes de convocatoria.

Seguiremos informando desde Saigón.

David Meca non é un deportista galego. Naceu en Sabadell.

Por non ser, non é nin un deportista que compita oficialmente: é un ex-deportista, actor e modelo (sic) alonxado das competicións oficiais polos seus positivos nos controis antidopaxe, que se dedica a facer caixa a base de montar circos publicitarios con espectaculares probas de "resistencia humana".

Onte, David Meca adicouse  a nadar polo Ulla arriba cos logos do Xacobeo tatuados no seu traxe de neopreno, e comendo "Plátano de Canarias". E por esa fazaña devengou unha cantidade descoñecida en concepto de patrocinio publicitario do Xacobeo. Canto cobrou Meca da Xunta pola súa fazaña?

Descoñecémolo.

O que sí coñecemos son os seguintes feitos:

1. Eva Castro, a nosa ciclista máis laureada a nivel internacional, deixa o ciclismo por retirada de patrocinio deportivo do Xacobeo. Pedia apenas 12.000 €.
2. Tampouco hai cartos para celebrar os partidos das seleccións nacionais.
3. O buque insignia do ciclismo galego, o Xacobeo Galicia, en pleno apoxeo do ano Santo, ve reducido o seu orzamento nun 20%. Feijóo retirou, como denunciámos neste blog, os 300.000 € que cada ano lle fornecía á equipa a Dirección Xeral para o Deporte. Por este motivo,  a equipa carece ainda hoxe da licenza continental para poder competir en 2010 Seica se presentou un aval, mais o resultado dese suposto aval segue sendo a dia de hoxe negativo. A falta de orzamento levou a despedir a ciclistas con futuro como Juan Mourón, Héctor Espasandín, Alejandro Paleo e Iván Raña. O desánimo cunde nas filas do Xacobeo, que dan por segura a desaparición da equipa para o ano 2011, visto o desinterese de Feijóo e Lete Lasa polo asunto.
4. Un Secretario Xeral para o Deporte, Lete Lasa, absolutamente desacreditado para o cargo pola súa proximidade á trama Gürthel e polo demoledor informe do Consello de Contas sobre a súa xestión nos anos 2002-2005, é o que goberna a dedo o maná dos cartos do Xacobeo baixo as ordes directas de Feijóo. E goberna ese maná para facer política clientelar no deporte deste país: algo absolutamente distinto a facer política para o deporte galego. Aquí podedes ver a lista íntegra de contratos publicitarios, publicada o 29 de decembro de 2009, que ascende a un total de 1.800.000 €. Para flipar!!

Cada quen que tire as súas propias conclusións.

Acaban de facerse públicos os datos oficiais sobre a evolución do desemprego no pasado mes de decembro. Na nosa terra, o paro subiu un 2,77%, case o dobro da media estatal, que foi do 1,41%. Estas cifras constatan que, como se demostraba no recente informe sobre o asunto publicado neste blog, o desemprego en Galicia crece por riba da media española por primeira vez en moitos anos: Feijoo, o home que ía acabar coa crise en 45 días, conseguiu derrochar en só 9 meses de goberno o diferencial positivo de creación de emprego que herdou do goberno bipartito PSdeG-BNG.

« entradas anteriores